Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Xόρχε Λουίς Μπόρχες ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ

Μετά από λίγο μαθαίνεις
Την ανεπαίσθητη διαφορά
Ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
Και να αλυσοδένεις μια ψυχή

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι

Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια
Και αρχίζεις να μαθαίνεις
Πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια

Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις
Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
Με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα

Με τη χάρη μιας γυναίκας
Και όχι με τη θλίψη ενός μικρού παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
Όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα
Γιατί το έδαφος του Αύριο
Είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
Να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις
Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη
Και ότι, αλήθεια, αξίζεις
Και μαθαίνεις, μαθαίνεις
Με κάθε αντίο μαθαίνεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου