Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ «Ανδρείκελα»




Το ποίημα είναι του Κώστα Καρυωτάκη και κυκλοφόρησε το Δεκέμβρη του 1927 στη συλλογή "Ελεγεία και Σάτιρες".
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο δίσκο «Ο μάγος κοιτάζει την πόλη», το 1994.
Σα να μην ήρθαμε ποτέ σ' αυτήν εδώ τη γη,
Σα να μένουμε ακόμη στην ανυπαρξία.
Σκοτάδι γύρω δίχως μια μαρμαρυγή.
Ανθρωποι στων άλλων μόνο τη φαντασία.
Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό,
Ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια,
Χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
Άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια.
Μακρινή χώρα είναι για μας κάθε χαρά,
Η ελπίδα κι η νεότης έννοια αφηρημένη.
Άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε, παρά
Όποιος πατάει πάνω μας καθώς διαβαίνει.
Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός.
Ω! κι αν δεν ήταν η βαθιά λύπη στο σώμα,
Ω! κι αν δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός
Πόνος μας, να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου